سید مادح کهنەپوشی: شاعر و نویسنده

سید مادح کهنەپوشی: شاعر و نویسنده

سید مادح کهنەپوشی هستم
سال 1349 همزمان با شروع پایان بهار گندمزاران در روستای عصرآباد مریوان و در خانواده ای کشاورز مشتاق دیدن دنیا گشتم ،
پای نهادنم به دنیای درس و دانش لذت‌بخشترین این اشتیاق بود ،
بدلیل دلبستگی وافرم به دایی کوچکم که معلم بود هدفم را در ذهن ترسیم کرده و مصمم بسویش گام برداشتم ، با اتمام تحصیلات ابتدایی ، راهنمایی و متوسطه ، با رتبه خوب در کنکور شغل شریف معلمی را انتخاب کرده و در سال 1370 وارد مرکز تربیت معلم شهید مدرس سنندج شدە و بعد از دو سال فارغ التحصیل شدم ،

سال 1400 با وجدانی آسوده ولی دلی غمگین از خداحافظی با پاکترین قلب ها (دانش آموزان) بازنشستە شدم .

اما ادبیات… !
از دوران ابتدایی تابستان ها را در روستای “چاوگ ” محل سکونت دایی ام می گذراندم ، ایشان کتابخانه ای داشتند و بنده نیز از آنجایی که به مطالعه علاقه داشتم کتاب های باب میلم را می خواندنم ، در دوران دبیرستان مشتاقانه ماهنامه ادبی سروه را خریده و اشعار شاعران نامی کورد را می خواندم
از خواندن اشعار هێمن موکریانی بیشتر لذت می بردم ، این بود که کتاب های
” ناڵەی جودایی” و “تاریک‌وڕوون” ایشان را با اشتیاق فراوان چندین بار خواندم ،
و در کنار مطالعه حس کردم که می توانم کلمات حس آمیز را کنار هم چیده و شعرشان کنم ،

سال 1396 با محفلی ادبی بنام “غریبان مریوان” آشنا شده و نوشته هایم را زیر فیلتر نقد دست‌به‌قلمانش قرار دادم تا با اصول و مبانی نوشتن آشناتر شدم ،
اما نقطه عطف …!
آشنایی ام با استاد محمد بهرامی بود
ایشان نقش بارزی در پیشرفت بنده در نوشتن مخصوصا دستورزبان کوردی و درست نوشتن و مسیر دادن به احساس شعری ام داشتند ،
بدلیل علاقه به اشعار سعدی ، فروغ و سپهری
و نیز خواندن رمان های مشهور جهان حس کردم که دایره واژگان فارسی ام نیز بد نیست ، و با نوشتن غزل ، نو و سپید توانستم جایگاهی داشته باشم ،

سال 1398 بهمراه جمعی از شاعران قروه
حدود 30 شعرم در کتابی با نام دلشدگان چاپ شد .
و اکنون نیز 18 تیر 1402 با چاپ مجموعه اشعار کلاسیک بنام “دەلاقەی کاتی دلتنگی ” از سوی انتشارات مشهور گنجور
خرسندم که توانستەام اندکی از دینم را به زبان مادری ام ادا نمایم .
ناگفته نماند که نادیده گرفتن نقش انتشارات گنجور در تشویق بنده با چاپ کردن اشعارم در کتاب های رایگان ، دور از انصاف می باشد ، که از کل مجموعه گنجور نهایت قدردانی ام را ابراز داشته برایشان آرزوی توفیق بیشتر دارم ،

سید مادح کهنه پوشی 18ی تیر

سید مادح کهنەپوشی: شاعر و نویسنده

ژیاننامەی شاعیر :

ساڵی 1349ی ک،ه لە ئاوایی ئەسراوا سەر بە شاری شکۆداری مەریوان لەدایک بووم،
ساڵی 1370 ئەو کاتەی کە لە زانکۆی بارهێنانی مامۆستای شاری سنە ئەمخوێند، یەکەم ژمارەی
گۆڤاری “سروە “م  کڕی ، بابەتەکانی زۆر سەرنجڕاکێش بوون بەلامەوە ،
ئەوەی کە زۆرتر سەرنجی ڕادەکێشام شێعرەکانی مامۆستا “هێمن” بوو،
هەر بۆیە ،چوومە خزمەت دیوانی شێعرەکانی؛
  لە “تاریک و ڕوون و ناڵەی جودایی “دا،و بەو هۆیەوە هەستی لە دایکبوونێکی نوێم کرد و زۆربەی شێعرەکانم لەبەر کرد،
ساڵی 1373یەکەم شێعری مەسنەویم بە ناوی “مامۆستا و قوتابی” نووسی و لە ڕێوڕەسمی ڕۆژی مامۆستادا  خوێندمەوە و خەڵات کرام،
هەر ئەوەیش بوو بە پاڵنەرم  بۆ نووسینی زیاتر،
ساڵی 1398 بووم بە ئەندامی کۆڕی ئەدەبی غەریبانی مەریوان” ، بە هۆی ئەو کۆڕەوە  جورئەتی نووسینی زیاترم پەیدا کرد و هەر بۆیە خۆم بە شاگردی  ئەو مەکتەبە شاعیرپەروەرە ئەزانم .
یەکەم بەرهەمم کتێبی (دلشدگان) ە،کە کۆمەڵە شێعری کوردی و فارسییە ،بە هاوبەشی شاعیرانی قوروە.
چەندین شێعری کوردیم وەرگێڕاوەتە سەر فارسی و
بە پێچەوانەیشەوە، ڕێز و سپاسی تایبەت بۆ هاوڕێ و مامۆستای زۆر بەڕێزم ؛
ئوستاد “محەممەدی بەهرامی” کە بە ڕەخنە بەنرخ و بونیاتنەرەکانی ئاراستەیەکی شیاوی بە شێعر و نووسراوەکانم بەخشی .
سپاس بۆ ئەو ئازیزانەیش کە لە تۆڕە کۆمەڵایەتیەکاندا کاتی بەنرخیان بۆ خوێندنەوە یان گوێ گرتن لە بەرهەمەکانم تەرخان دەکەن.

لە دواییدا ؛
هیوادارم بە چاوی لێبوردنەوە سەیری هەڵە نەخوازراوەکانم بکەن .

سەیید مادێح کۆنەپۆشی
خاکەلێوەی1402 ی، ک، ه

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *