شاهرخ ویسی نویسنده٬ شاعر و پژوهشگر

شاهرخ ویسی نویسنده٬ شاعر و پژوهشگر متولد   ۱۳۶۴/۵/۲۲شهرستان سرپل ذهاب استان کرمانشاه

طراح صفحات وب٬ دانش آموخته دانشکده پیاده  ارتش

 محیط جنگی و شهر مرزی باعث شد که مدتی در نیروی زمینی ارتش مشغول به خدمت باشد.

 آشنایی او با شعر و داستان از پایان جنگ شروع شد.

جنگ تازه تمام شده بود و مردم آواره داشتند به روستاها و شهرهای ویران بر می گشتند. اولین کتاب های غیر درسی را در خانه ای ویران زیر کاه گل خانه‌ های سرپل ذهاب پیدا کرد. کتابی از صادق هدایت٬ صمد بهرنگی و احمد شاملو

اولین کتاب او مجموعه شعریست به نام (نقطه ایست کلمات) در این کتاب ایشان جهان را در عشق و زیبایی کلمات معرفی می کند اما این شاعر در

مجموعه شعر (حقیقت کمی تلخ است) دید خود را عوض می کند و فقط به مشکلات جامعه و گناه درون می پردازد.

شاهرخ ویسی نثری ساده، روان و توصیف‌گرایانه دارد. داستان‌هایش را با نگاهی جزئی‌گرایانه و دقیق می‌نویسد. تمام دغدغه‌ی او دغدغه‌ی مردم فقیر، قشر متوسط و رو به پایین جامعه و مشکلات اجتماعی نابه‌سامان است.

همه‌ی تلاش او در آفرینش  داستان‌٬ حیات بخشیدن به نمادها، تمثیل‌ها، استعاره‌ها و نشانه‌های گم‌شده یا فراموش شده در فرهنگ کهن و ادبیات ایرانی است.

 

در سال۱۴۰۰  کتاب داستان کوتاه (خودم خودم را میخورم) را در انتشارت گنجور به چاپ رساند. کتابی با هفت داستان کوتاه که به صورت رئالیسم و در چند  چند داستان ناتورالیسم پیش میرود. مهم ترین اثر داستانی ویسی (زمانی که کولی بودم) میباشد که دراین داستان تناسخ را شرح میدهد  در بیشتر داستانها از نمادهای کهن دالاهو و مردم آن منطقه استفاده می کند.

همه چیز درباره چاپ کتاب (کلیک کن)

شاهرخ ویسی نویسنده٬ شاعر و پژوهشگر

1 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *