چاپ کتاب شعر از یاد رفته

چاپ کتاب شعر از یاد رفته

 

سرشناسه                      :  مهرداد، ابوالقاسم، 1362-

عنوان و نام پدید آور         :  از یاد رفته/ نویسنده ابوالقاسم مهرداد .

مشخصات نشر                :  تهران: گنجور ،1400.

مشخصات ظاهری            :  150 ص. ؛ 5/14 × 5/21 س م.

شابک                           :  450000 : ریال 7-49-7726-622-978

وضعیت فهرست نویسی      :  فیپا

یادداشت                        :  کتابنامه: ص. [99] – 104.

موضوع                          :  شعر فارسی – قرن 14                                                                                                                    

موضوع                          :  Persian poetry – 20th

رده بندی کنگره               :  8361PIR

رده بندی دیویی               :  8 فا 62/1

شماره کتابشناسی ملی       :  8405752

اطلاعات رکورد کتابشناسی  :  فیپا

 

 

 

فهرست

 

فهرست…………………………………………………………………………… 7

مژده وصل……………………………………………………………………… 12

باور نکرد……………………………………………………………………….. 14

تبر………………………………………………………………………………. 18

مرا ببر…………………………………………………………………………… 20

هردم……………………………………………………………………………. 22

سایه ها………………………………………………………………………….. 24

بگو با من……………………………………………………………………….. 29

بد نیست………………………………………………………………………… 32

تكثير……………………………………………………………………………. 36

جز تو…………………………………………………………………………… 40

ناله……………………………………………………………………………… 42

راه………………………………………………………………………………. 45

سفر…………………………………………………………………………….. 48

رسوا……………………………………………………………………………. 51

دوستت دارم…………………………………………………………………….. 53

خیال……………………………………………………………………………. 56

حضور………………………………………………………………………….. 58

ميروي………………………………………………………………………….. 60

بی سروسامان…………………………………………………………………… 62

اي جان…………………………………………………………………………. 65

چگونه………………………………………………………………………….. 67

زندگي………………………………………………………………………….. 70

نيستي چرا………………………………………………………………………. 73

آمدم……………………………………………………………………………. 74

آیینه…………………………………………………………………………….. 77

بيقرارتوام……………………………………………………………………….. 80

فریاد……………………………………………………………………………. 83

نگاه…………………………………………………………………………….. 85

ميان…………………………………………………………………………….. 88

عهد…………………………………………………………………………….. 90

بدون تو………………………………………………………………………… 91

ايامي ايي……………………………………………………………………….. 93

کجا…………………………………………………………………………….. 95

درد……………………………………………………………………………… 97

ميشود ايا………………………………………………………………………… 99

گاهی………………………………………………………………………….. 101

چه غمی……………………………………………………………………….. 104

احساس……………………………………………………………………….. 106

کجای…………………………………………………………………………. 110

نمیروی………………………………………………………………………… 111

حرف دل……………………………………………………………………… 113

ازياد رفته………………………………………………………………………. 117

هوايت…………………………………………………………………………. 120

توهماني……………………………………………………………………….. 121

وصف حالت………………………………………………………………….. 124

زيباي………………………………………………………………………….. 126

خواب…………………………………………………………………………. 128

اشاره………………………………………………………………………….. 129

هيچ نديد………………………………………………………………………. 130

بین ما………………………………………………………………………….. 133

سهم من ازتو………………………………………………………………….. 135

خيالي نيست…………………………………………………………………… 138

كنار…………………………………………………………………………… 142

غمهاي بيهوده…………………………………………………………………. 144

ديدار………………………………………………………………………….. 146

نرسيدن………………………………………………………………………… 148

بيداد…………………………………………………………………………… 150

خزان وجود……………………………………………………………………. 151

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

قدم گذاشته ام به فراسوي خيال ،

باطل است حال ،،

رنج ميكشد خيال ،،

اواره است چشمان بيقرار ،،

اندوهگين است پنجره اي نيمه باز ،،

ودر اخرين نفسها گير كرده است گلدان لب پنجره در فرو رفتن در مرگ،،

دلم اهسته وارام ،

در روياي داشتنت خواب ميرود ،،

غروب است وانتها داشتنت ،،

در امواج خيالت به جستجوي ديدارت روانم ،

جوشان وخروشان ميكاوم راهت را ،،

درياب احساس مرا ،،

تب كرده است ماه ،،

وباران ميشورد تماميت احساس مرا ،،

 

 

 

 

 

مژده وصل

 

دلم

ضعف کرده است، درغروبهای رنگارنگ

دررگ برگهای خزان دیده

در عریانی سروهای چله نشین

در ظهور قندیل های وابسته به سرما،

در تکاپوی دارکوبی بدون سرپناه،

در شیون های سحرگاهان زاغچه ها،

در ورای این حزن های غم انگیز خزان دیده،

یافتنت را کجا جستجو کنم،

کجا تورا در خاطرات ورق بزنم،

نیستی،

کالی،

شعری بدون قافیه،

در هجران ماه وایینه،

در سوسوی آب شدن شمع،

و نیامدن پروانه،

گُر گرفته است تنم،.

 وتاول زده است افکارم،

پوشالی ست لحظه های خواستنت،

غروب است،

و تمنای خواستنت بیداد میکند،

ذهن آلوده به سفر مرا،،

کویر ملتهب شده‌است از گذر ابرهای گم کرده راه،

ورویدن خاطرات گذشته‌از یاد مشوش کرده است، ذهن مرا،

ظهور لاله های بهاری، اردیبهشت را به وصف جاودانگی شعر وشعور میکشاند،

وشهر به خواب رفته ی دلم،

در سحرگاهان تن عریانی را به مسلخ میکشاند،،

دلت در دولت دگر مریدمیخواهد،

رنگ باخته ام،

در پستو های نبودنت،

وتاآمدنت درغروبي دگر به چله نشینان بهار مژده ي وصل خواهم داد،،

ودر خیالم آغازگر هجران رفتنت را به حراج گذاشته ام،

کجا پیدایت کنم،

نمیدانم،،

مسیر رود مرا تا کجا خواهد کشاند،

گیسوانت، رقص گندمزار دارند،

و لبانت تلخی جام های جدای،

وتنت عطر به جامانده بستر خیس اشکهای جدايي،،

 

باور نکرد

 

من برای باتو بودن سوختم،

شمع بودم، ذوب گشتم،،

عاقبت قلب وچشمانم، تنم. در هم گداختن،،

هیچ کس باور نکرد،

 

چون درختی استوار بودم،،

ولی،،

بایک نگاه،، چند تبر برمن زدند،،

بیکباره ازدرون آتش گرفتم،،

خاکستر شدم،،

آری،، خاکسترم را باد برد،،

ازمنِ آن درخت استوار بایک نگاه چیزی نماند،،

آری،،

هیچ کس باور نکرد،،

 

باد بودم، بی پروا به هرطرف مجنون وار،

ره کج میکردم، خیالم راحت وازاد بود،،

وه

چه عطری جاری گشت،،

طوفان شدم،

بی امان جاری شدم، در دشت وکوه،

بی دلیل،، اما دلیلی داشتم،

عطر تنت از گیسوان تو گذشت،،

گردباد گشتم بی امان،،

راه میرفتم، فرسنگ درفرسنگ،

کوه به کوه، دشت به دشت،،

آری به یکباره نشستم من ز پا،،

تاکه دیدم دستت در دست‌ها،،

آری،

هیچ کس باور نکرد،،

 

آسمان بودم،

آرام باچند تکه ابر،،

بارش اشکی چکید از چشم تو،،

رعد وبرق باهم به جنگ من شدند،

تیره گشت، روزگارم وه سیه،

من که آبی بودم،

رنگ خاکستر شدم،،

آری،،

هیچ کس باور نکرد،،

 

دریا بودم، بدان،،

 تا که دوچشمانت بدیدم بی وفا،،

هوش از آن سر بردی،،

بارنگ چشمانت، خدا،،

واژگون کردم کشتی ها چو نوح،

موج گشتم به اقیانوس دور،

سربرداشتم، کوفتم بر هرصخره ای،

موسمی گشتم، بلای آدمی،،

هرچه گشتم، ازدوچشمان تو بود،

آری،،،

هیچ کس باور نکرد،،

 

مطربی گشتم در هر کوچه ای،،

شوریده حال گشتم درون هر بیشه ای،

ابر گشتم،. باران،، رعدوبرق،

درد گشتم، دوایم درون خال سنگ،

زهر گشتم، نیش ونیشتر برای هر زبان،

غم گشتم، باد کرد درونم در لامکان،

جام می گشتم درون گوشه ی میخانه ها،،

وه، خزان گشتم،

درختی بی برگ ویال،

وه چو مرغی پرکنده سرجدا،،

آری،،

هرکه دیدم، سنگم میزد،

مجنون میخواند مرا،،

اما چرا، باور نکرد،،

من عاشقت گشته بودم،

فریبای خیال

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تبر

 

تبر میزنی سایه مرا،،

چگونه بگویمت ز دار اعدام تورا،،

تو رفته ای،

وپریشان کرده ای مرا،،

چطور وصف کنم،

حال جدای خود را برای تورا،

 

صدای زخمه های ساز، شکسته است غرور مرا،

همان ندای آشنا، که برده مرا،

کنار بستر تورا،،

 

ببین شکسته ام،، چه ناتوان،

غمت کشته است مرا،،

حال که آمدی،، نگاه میکنی

چه مانده است زمن، برای نگاه تورا،،

 

چه غمگین میکشی، آرشه ای بر زندگانی،

مرا،،

چه پرده ها دریده شد،

زغم های من،، نشسته است به راه برای تورا،،

 

مرا به حزن مهمان کرده ای،

بمان همین کنار، بزن کنار مرا،

تو راه خود برو،

زمن دل بکن،،، زجان گذشته ام، برای این تورا،،

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مرا ببر

 

دگر زندگی،

اینجا نیست که نیست،،

دگر بارانی، اینجا، نیست، که نیست،

دگر نسیمی اینجا نیست که نیست،

دگر بهار اینجا، نیست که نیست،

دگر گلی اینجا نیست که نیست،

دگر هوای اینجا نیست که نیست،

 

دگر اشکی نیست،

دگر ترسی نیست،

دگر غمی نیست،

دگر دلهره ای نیست،،

مرا ازینجا ببر،، مرا باخود ببر،،

مرا به جای ببر، که من باشم وتو،

مرا به اونجا ببر،. به جای که هستی ببر،،

منم آن اندوه تو،، توی آن خزان من،

منم آن همه رسوای تو،

توی آن همه رسوای من،

کجا گم کرده ام من تورا،

کجا دست من را رها کرده ای،

مرا باخود ببر،

مرا از اینجا ببر،

ببین آیینه ها شکسته شدن،

من به صد صورتم، تو صد زخم گشته ای،

ببین آن کبوتر میان ما چه کرد،

نامه آورد، نامه ها برد،، ببین با دل من چه کرد،،

اشتباه کرده ام دیده ام ام من تورا،

اشتباه کرده ای بوسیده ای تو مرا،

 

به عهد خود وفا دار نبودم دگر،

سر از تن جدا شد ،،

وتن از سر من چرا؟

 

 

 

 

 

 

 

هردم

 

وعده میدهی هردم،،

دل ودین میرود از دست،

توبه میکنیم هردم،،

از چشمان تو من هر دم ،،

 

اما،،

صدتوبه شکستم باز،،

صد عهد گسستم باز،،

چون اشک تو بود زمزم،،

گشت ماتم من هردم ،،

حاجت روا کردی،، دردم دوا کردی،،

آنجا که تو بودی وغم،

ديوانگي شد همدم،

 

میبینی مرا هردم،،

در غم فرو رفتم،،

چون نیلوفر صبحگاهی ،

بشکفته تمام لب،،گیسوی هزاران جعد،

درمان دل بیمار،، آن خنده وگوش چشم،،

چون که مرا دیدی،، اخموی چرا هردم،،

پیشانی ترک برداشت،

ماتم به دل بنشست،

دردی که جانکاه بود،، آمد وخزان آورد،،،

 

مهمان منی هردم،،

در وعدی نیمه ، شب،

آغوش وتنی عریان،

پیراهن گل بازت،،

بوسه فرستادن،،، تیری، درعمق تنم جازد،

 

از پشت آن پرده،، هردم برون آیی،

دستی تکان دادی،،

گفتی،،، بیا یک دم،،

بازیچه ی آن عشوه،

بازیگر آن تن ناز،،

رسوا شده ی بازی،،

من گشته ام هردم،،،

 

 

سایه ها

 

سایه ها درحال عبورند،،

من بیقرار آمدن،،

آمدی، اما؟،

چرا گیسو پریشان، اشک بار،

به یکباره خزان شد،

این سرای حزن بار،،

دستانت تاولی،،

از عبور سالهای سخت ورنج،

قامتت،،

سروی شکسته بی باروبرگ،

رنگ چشمانت،

 به خاکستر نشست،

لعل لبهایت،، اناری کال وبی رنگ بی ثمر،

رنگ رویت،، باخته ای، در قمار روزگار،

رد پاهایت،، عبور سالهای انتظار،

زلفانت،، زمستان را به سخره میکشید،

بازوانت،، کاجهای رنگ باخته، خشک سال،،

آمدی،،

اما، چرا یلدایی بود آمدنت،

رنگ رسوای زدی برتاروپود بارفتنت،

فتنه های،

عاشقی جامانده در دفتر آن خاطرات،

روزهایم سردوخشک در انتهای روزهای سرد سال،،

شبهایم چون کویر تابان بود،

وه بدون آن ستاره ی دلم سوت وکور بود،،

ضربه های خورده ام با رفتنت،

جای زخم هایش هنوزم هست،،

آری بر تنم ،،

غم آمد،، خانه ساخت،،

دردرونش، پردهای حزن رنگ،

چند اتاق تاریک سرد وزرد رنگ،

آری ایوان بلند چند قاب داشت،

خاک خورده، بی عکس، بدون رنگ سبز،

درهایش قفل سکوت،،

پنجرها مهمان گلدانهای خشک ترک خورده ز برف زمستانی مرگ،،

بام خانه،، پوشیده از افکار زجر،،

رفتی؟

بارفتنت خانه چرا؟ ویرانه شد

 

ببین،

بند بند جان من،،

تاروموهایم،

تمام زلفان پریشانم،،

لبان ترک خورده،

چشمان بدون رنگ ونور،،

آری هجران مهمان من دیوانه یاافسون بود،،،

حال می آیی،،،

چگونه من قربانی کنم،،

جان وتنم،،،،

من وفا درتو ندیدم،،

چگونه باتو من شیدای،

وفاداری،

هوا داری کنم،،،

حال بامن بگو،

 تنها ماندی،، به یادت آمدم

 

 

یا که مجنونی تاتورا شیداکنم،

یا که لیلای تورا رسوا کنم،،

یا که شیرینی تورا زهرت کنم،،

یا که فرهادی تورا در خاطرات دفنت کنم،

بامن رسوا بگو،،

از هجران کوه به کوه،

از مستی میخانه های شهر به شهر،

ازدروغهای که گفتی،،

دل بردی،

رها کردی چو کاهی در باد سرد،

صبحگاهان،

شامگاهان،

هفته ها،، ماه ها،، گذشت با چند سال،،

یاد تو مانده است ببین، درمن،

چنان خالی نشان،،،

آری ای عشق مرا یادت هست،،

شیرینی رفتن به کامت تلخ هست،

آری،،

تو نیشکر بودی، شکر گشتی ،

سرایم هفت رنگ،

نوا بودی،

زخمه های کوک، در بستر پردهای تاروچنگ،،

آری امروز ببین،،؟ حال مرا،،

 

حال غمگین نزار وزار مرا،،

دیگر اکنون خاطره هستی درون دفترم،

دیگر اکنون خزانی برای پیکرم،

دیگر اکنون ندارم صبروحال،

دیگر اکنون ندارم حال انتظار دروعدهای بیقرار،

آری اکنون،،

که من مُردم،

تو بیا

تابوت گیر،

یادرآغوشت بگیر

اشکی بریز برروی آن پیکرم

 

چاپ کتاب شعر از یاد رفته

 

 

 

 

 

بگو با من

 

بگو بامن،، از احوال گذشته،،

 تا حال وامروز،،

بگو از آن شبها، آن چراغهای نیم سوز،،

بگو از شمع سوخته،

از پروانه های رنگ باخته،،

 

بگو بامن،،

 زاحوال جامانده از حال مُرده،،

بگو، از سنگ قبرم، ترک خرده،

بگو، از روزگارن مکروحیله،

بگو، از آن جفای یار رفته،

بگو، از شعرهای خاک خورده،

بگو، از باغبان وباغ افت خورده،

 

بگو،، از جان جانان که در پایش بدادیم،

بگو، از عمر رفته که در دستش نشاندیم،

بگو، ازمهر داده بر آن مهر گرفته،،

بگو، از خاتون یافریبایه برفته،،

 

 

بگو، از سایه های بیقراری،

بگو، از دیوارهایی کاهگلی،،

بگو، از بن بست وان پیچک صبحگاهی،

بگو، از آن قرار وان فرار شامگاهی،

 

بگو،، ازآن ماه رخ های بی وفادرعشق پستو،

بگو، از آن رسوایی ها اززجر وان رو،،

بگو، از اغوش های شبهای عریان،

بگو، از روزهای درد وحیران،

 

بگو،، از افت دلدادگی ها،

بگو، از بذر فتنه در آن جان ها،،

بگو، از لعل لب وان طعم انارین،

بگو، از آغوش باز وعشق شیرین،

 

بگو،، از هرشبم، از لحظه هایم،

بگو، ازهرتبم، از درد هایم،

بگو، بامن وفاداری چرا نه،

بگو، بامن پرده داری چرا نه،

بگو، از خشت خشت عاشقی مان،.

بگو، از بند بند مهرو ماه مان،

بگو، از لبخند، از قهر های نیمه شبانه،

بگو، از ریش خند، از آن همه عذروبهانه،

بگو، بامن، بگو، باتو چه کردم،.

بگو، آری تو بامن، بی توچه کردم،،

بگو،، بدون تو چه تنهایم، چه تنها،

بگو،، آخر نباشی، رسوایی چه اینجا،

بگو، دل که دادی، چرا آن را گرفتی،

بگو، دل دادم، دل گرفتم، غم گرفتی،.

 

 

 

چاپ کتاب شعر از یاد رفته

 

 

 

 

 

 

 

بد نیست

 

تو کمی اخم کنی،،

هم بد نیست،،

سیلی برمن دیوانه زنی،

هم بد نیست،،

 

دست بردم که بگیرم دستت،

لب را باز گزی،،

 هم بد نیست،،

 

چشمانت شده اند، کاسه ی خون ،،

از نوشیدن پی در پی می،،

یکدمی بامن دیوانه ی مست خلوت کنی،،

هم بد نیست،،

 

شده ام راهی میخانه به شب،،

در پی آن غم تو،

یک قدم،، هم قدم من شوی در ره ان،،

هم بد نیست،،

گیسوانت به بری تو زده ای،،

دل ببری از من مست،، ،،

بگذاری که شانه بزنم بر زلفت،

 هم بد نیست،،.

 

شب از نیمه گذشت،، چشم من خواب ندید،

تو چنان در دل دیوانه برفتی،

بیخوابی زآن هم،،

بد نیست،،

 

شیری، شکر، شاخ نباتی، قندی،

زهری، عسلی، داغی به دلی،

دردودرمان،

ندهی،، هم بد نیست،

 

من تورا میپرستم،، تو شدی قبله ی من،

قبله را گهگاهی،

جابجایش بکنی،

هم بد نیست،،

 

 

 

 

لعل لب رنگ اناری زده ای،

طعم گس میدهد آن لب مست،

جای می، لب بنوشی دمی،

هم بد نیست،،

 

چشمانت به رنگ شب هجران من شده اند،

زیر این نوربه شب چند بخوابی،

هم

بد نیست،

 

داغ تو آمده است،، خانه خرابی بکند،،

خانه ات آباد ای دوست،

هم کیش وهم خانه ی تو یکدم بشوم،

هم بد نیست،

 

دل بردی، دوچشمان سیاهت زمن دور کردی،

با خیالت به بوسیدن آن روی توایم،

هم بد نیست،،

 

 

 

مطرابا چنگ بزن، تار دلم را کوک کن،

پردها را بدریم از پس پرده برون ایی، به چند

هم بد نیست،،

 

مرغک بال شکسته منم،

پرپرواز مرا تیرزدی، یعنی چه؟

در قفس باشم، تو صیاد آن مرغ شوی،

هم بد نیست،،

 

گفته بودم، من دیوانه ندارم سرازاین صحبت عشق،

بامن از جنگ هجران بگو، معرکه بازی زاین عشق،

هم بد نیست،،

 

دلکم، خواب نیامد به چشمان تو امشب چرا،

مهمان تو گردم شبی درخوابت،،

بگو،

هم بد نیست

 

چاپ کتاب شعر از یاد رفته

 

 

 

 

تكثير

 

من را ببخش، یکبار دیگر،

شاید هردم،،

ودیگر هیچ،،

ای محبوب قلب ترک خورده،

چنان آیینه ای بشکسته من تکثیر گشتم برروی زمین،،

نگاهت هزرگی راازمن به ارث خواهد برد،

وروزی شاید توام چون من،، خرد گردی،

و تکثیرت ناهمگون باشد،

در دستهای خراشیده،،

من هیچم دگر پوچ،،

من ذهنی پریشان دارم از این عشق،

دگر یادم نمی آید تصویر وصدای از تو،،

دگر ذهنم پاک گشته،

از خوبی،

از بدیهایی پی در پی،،

محبوبم،،

من گهواره ای هستم،،

با دستی تکانم میدهند هر دم،، ،

در خلٱ یک گور،،

ساکت،

سوت وکور،،

منتظر هستم،، ولی دردم درمان نیست،،.

مرا بخشیدی ای محبوب تنهای،،

اما،

من دردی بزرگ دارم،

درون سینه ی تنگم،

چنان آتشفشان درهم می پیچم،

به ناگه انتظار یک تلنگر،

مرا تا فاجعه دوستت دارم خواهد برد،

چنان ترسان،

و حیران،

ومن مات همان دستان تاول بسته ای هستم،

مرا انداخت درون دام چشمانت،،

و میترسم، بگویم،

دوستت دارم،،

کمکم کن، تانالیدنم خاموش گردد، چند،

دراین وآرانه کاشانه،

درون صحرایی سوزان آن تن عریان،،

 

درون سینه ی نالان،

تنها فریادم امروز ،

کمک خواهم که دریابی دریاییت من بودم،

تو آن تنور سوزانی،،

توان دلداه ی بی عشق در جزرومد فتنه ی

آن عشق می مانی،،

راهم جدا گشته، ازآن شبهای تاسحر گریان،

ازآن آوارگی های بی پایان،

واین بار تمنا میکنم ازتو،،

رهایم کن،

بسوزان هستی من را،

که باور من کنم،

دگر هیچم،،

دراین عریانی، صحرای بی خورشید چشمانت،

چگونه اشتباه دید چشمانم،

چگونه راه را بیراهه پیمودند پاهایم،

چگونه وصف کنم حالم،

چگونه رخ پوشاندی زاحوال پریشانم،

تو اینکه رفته ای،

ومن اینجا به دنبال راهی میگردم،

که بازم اشتباه پیماید پاهای خسته از جانم،،

تو شیطان بودی آیا،

تو راه را اشتباه پیموده ای یارا،

نمیدانم،

چنان گنگم،،

که خود گم کرده ام راهم،،

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

چاپ کتاب شعر از یاد رفته

 

 

 

 

جز تو

 

عشق فاصله ی بین ماست،،

واین تنها گناه عشق است،،

یافته ام خودرا دراین دشت غم،

ز بیراهه آمده ام،

ز بیراهه خواهم رفت،،

تاوان نگاهی بدون واهمه،

تاوان چشمان سیاه آتشین

مسیر امدنت را ستارگان میداند،

ومن در رسیدن به طلوع شتابان،

خام است خیالم،

تهی ز هیچ گشته اند افکارم،

اما آمدنت راسزاوارم،،

و راه را میشناسد عشق،،

دراین ورای رسیدن به تو،

تا کجا سفرباید،. ومن درانتظارم ،

خاک خورده است حالم،

غبار گرفته است چشمانم،

وگرد پیری نشسته است برقلبم،،

تو

رفته ای،،

ومن در بی اختیاری ز اختیار داشتنت،

تب کرده است حال نزار افکارم،،

وهمه میدانند،

که دوستت دارم،، میدانند،،

چشمانم،

لبهایم،

روزگارم،

تنهایم،

حال، دیروز وامروز وفردایم،

نگاهم،

خونم،

واری خدایم،، هم میدانست،

که دوستت دارم،

بجز تو

 

 

 

 

چاپ کتاب شعر از یاد رفته

ناله

 

تبت که بالا میرود،،

فریاد، ناله میشود،،

افکارم درجنگ تن است،،

این ستیزه، بین دستان وتن، است،،

عمر مرا کم میکند،،

زلفت پریشان میشود،،

غرقم درون آن تنت،،

آتش گرفته پیراهنت،

آرام خلسه میشوی،، وه گُر گرفته باز تنت،،

اهسته پیدا میکنم،،

یک باغ پر گل در تنت،،

لغزنده گشته راه عشق،،. تا من پیدایت کنم،،

بوی بهار پیچیده است،تا من شکوفایت کنم،،

ایوان تن خیس است، خیس،،

چشمان من هم خیسِ، خیس،

دستان گره کرده هجم این ستیز،

زیر میکشد جان وتنم،

پیموده ام راهی سخت،،

تاکه رسدبر بالینت تنم،، ،

آرام آرام لعل لب،، رانیش کشد وه آن طبیب

بشکفته است باغ انار، کال است افکار رقیب،،

عطر سیب پیچیده است،

باغ را به آتش کشیده است،،،

ای باغبان در باز کن،

 تا بو کشم این عطر فروردین را، ،،

بشکفته است، این باغ تو،

تا مست کنم این جان را،،

پست وبلندی های راه،، دستان تاول بی گناه،

آغشته گشت جان وتنم ،، از مستی این گناه ،،

این طعم گس از لعل توست،

یا باور پنهان ماست،،

اردیبهشت است باغ تو،،

در زیر پیراهن تو،،

دستان من باد خزان،،

 در گیسوانت شد رها،

آرام آرام شد پریشان از گناه،  از سوختن احساس این پروانه ها،،

گفتی که باران آمده،،

چند بوسه مهمان آمده،،

 

چند شعر درگوشم بخوان،،

جانم به لب باز آمده،،

در بسترم، آهنگ رسوایی عشق کوک است کور،

چنگ ونوای عاشقی شور است شور،

این معرکه تا به سحرگاهان بود،،

بازی عشق شعر در آه وناله سوخته بود،

دروازه ی چشمانم چون بسته شد،،

حاجت روا گشت،،

چرا افکارم آزرده شد،،

 

چاپ کتاب شعر از یاد رفته

 

 

 

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *